Hathai Tanta-ngai

วันนี้อ่านข่าวหนังสือพิมพ์หัวเขียว พาดหัวข่าว “ช้างป่าแก่งกระจาน ใช้งวงกินกล้วย พลาดถูกไฟดูดตาย” แค่ได้อ่านหัวข่าวก็สงสารช้างแล้ว แค่เดินหาอะไรกินไปวันๆก็โดนไฟดูดตาย ช่างไรเดียงสาจริง ในใจก็คิดว่าตามปกติ เค้่าไม่จัดแบบส่วนระวังการเกิดอุบัติเหตุลักษณะนี้ไว้เหรอ แล้วทำไมสายไฟมันต่ำขนาดงวงช้างพาดไปถึง พอไปอ่านตัวข่าวเข้าจริงๆ ปรากฎว่าช้างเจ้ากรรม ดันไปกินกล้วยในไร่ของชาวบ้านซึ่งเค้าทำลวดทองแดงล้อมและปล่อยกระแสไฟไว้ ป้องกันสัตว์เข้าทำลายพืชผลทางการเกษตร อืม…

ถึงฉันจะไม่ใช่ เกษตกร ฉันก็รู้้ว่าพืชผลทางการเกษตรเหล่านี้มีมูลค่ามหาศาล แตฉันก็ยังไม่มั่นใจกับการใช้กระแสไฟแรงสูงขนาดทำให้ช้างตายได้มาป้องกันการ ทำลายพืชผลทางการเกษตรจากสัตว์ ในข่าวมิได้วิจารณ์ถึงการกระทำของเจ้าของไร่ ซึ่งฉันผู้อ่านข่าวรับรู้ว่านี่เป็นการกระทำที่ปกติ และกล่าวเพียงว่าช้างดันออกจากป่าแล้วมากินพืชผักของชาวบ้าน วันนี้ช้างพลาดมากินกล้วยผิดที่ แต่เราเคยถามคนเราด้วยกันหรือไม่ว่าพลาดไปหรือปล่าวที่ดูดายเห็นว่าช้างเชือ กหนึ่งตายเพราะมันพลาดพลั้ง ฉันไม่แน่ใจว่าบ้านเมืองเรามีกฏเกณการควบคุมการปล่อยกระแสไฟลักษณะนี้อย่างไ ร จะรอปล่อยให้ช้างพลาดซักกี่เชือก คนเราถึงจะเห็นความผิดพลาดของพวกเราเอง

Many times I went into a restaurant with some expectation of an order, but it turned out that the order that I wanted was not in their menu. I asked for the order anyhow and the servers were generous enough to make a special order for me. Most of the times, it get worse. I don’t get what I wanted and I had to pay on top of that. Today sitting in one of my favorite coffee shop, I have a Mocha smoothies that taste likes not thing but water, ice, and a pinch of coffee.